Ekonomik daralma, yüksek finansman maliyetleri ve nakit akışı sorunları şirketleri iflasa sürükleyebilir. Oysa doğru zamanda başvurulan konkordato, ekonomik açıdan yaşayabilir şirketler için önemli bir hukuki kurtuluş ve yeniden yapılandırma imkânı sunuyor.
Allianz Trade tarafından yayımlanan Küresel İflas Görünümü 2028 raporuna göre, Türkiye’de şirket iflaslarının 2026 yılında yüzde 31 artarak 2.800’e ulaşması bekleniyor.
Bloomberg HT’nin 2 Kasım 2026 tarihli haberinde aktarılan bu tahmine göre Türkiye, şirket iflaslarındaki artış oranında dünyada üçüncü sırada bulunuyor.
2025 yılında 2.131 olarak açıklanan şirket iflası sayısının 2026’da 2.800’e yükselmesi öngörülüyor. Raporda, 2027 yılında yüzde 7, 2028 yılında ise yüzde 2 oranında düşüş beklenmesine rağmen iflasların tarihsel olarak yüksek seviyelerde kalacağı belirtiliyor.
Ekonomik büyümedeki yavaşlama, yüksek enflasyon, daralan kâr marjları ve finansman maliyetleri şirketlerin mali yapısını zorlayan başlıca faktörler olarak öne çıkıyor.
Bu tablo, şirket ortakları ve yöneticileri açısından önemli bir soruyu gündeme getiriyor:
Şirketin borçlarını zamanında ödeyememesi, mutlaka iflas edeceği anlamına mı gelir?
Hayır. Türk hukukunda, gerekli koşulların bulunması hâlinde şirketlerin ticari faaliyetlerini sürdürmelerine ve borçlarını yeniden yapılandırmalarına imkân sağlayan önemli bir hukuki mekanizma bulunmaktadır: KONKORDATO.
Konkordato: İflasa giden yolu değiştirebilecek hukuki bir imkân
Konkordato, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 285 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.
Konkordato, borçlarını vadesinde ödeyemeyen veya vadesinde ödeyememe tehlikesiyle karşı karşıya bulunan borçlunun, alacaklılarıyla hukuki çerçevede anlaşarak borçlarını belirli bir vadeye yaymasını veya belirli bir indirimle ödemesini sağlayan bir yeniden yapılandırma kurumudur.
Bu sistemin temel amacı yalnızca borçluyu korumak değildir. Aynı zamanda ekonomik değerlerin, istihdamın, ticari ilişkilerin ve üretim kapasitesinin korunmasıdır.
Çünkü ekonomik açıdan faaliyetlerini sürdürebilecek durumda olan bir şirketin yalnızca geçici nakit sıkıntısı nedeniyle tasfiye edilmesi, hem şirket ortakları hem çalışanlar hem alacaklılar hem de ülke ekonomisi açısından ciddi kayıplara yol açabilir.
Konkordato, doğru kurgulandığında bu kayıpların önüne geçilmesine yardımcı olabilir.
Konkordato hangi şirketler için bir çözüm olabilir?
Her borçlu şirketin konkordatoya başvurması doğru değildir. Konkordatonun başarıya ulaşabilmesi için şirketin mali durumunun, faaliyet kapasitesinin ve gelecekte gelir yaratma potansiyelinin birlikte değerlendirilmesi gerekir.
Özellikle aşağıdaki durumlarla karşılaşan şirketler açısından konkordato seçeneği değerlendirilmelidir:
- Borçlarını ödemekte zorlanan ancak faaliyetlerini sürdürebilecek şirketler
Şirketin siparişleri, müşterileri, üretim kapasitesi ve ticari bağlantıları bulunmasına rağmen finansman giderleri ve nakit akışı sorunları nedeniyle borçlarını zamanında ödeyememesi.
- Banka kredileri ve finansman yükü altında kalan şirketler
Kredi taksitleri, faiz giderleri ve teminat yükümlülükleri nedeniyle işletme sermayesi yetersiz kalan şirketler.
- Çek ve senet ödemelerinde güçlük yaşayan şirketler
Ticari faaliyetleri devam ettiği hâlde tahsilatlarını zamanında yapamayan, çeklerini ve senetlerini ödemekte zorlanan işletmeler.
- Haciz ve icra takipleri nedeniyle faaliyetleri aksayan şirketler
Banka hesaplarına, araçlarına, taşınmazlarına veya ticari varlıklarına yönelik haciz işlemleri nedeniyle günlük faaliyetlerini sürdürmekte zorlanan işletmeler.
- Tedarikçi ve müşteri ilişkilerini kaybetme tehlikesi yaşayan şirketler
Ödeme güçlüğü nedeniyle ticari itibarını kaybetme, tedarik zincirinin bozulması veya önemli müşterilerini yitirme riskiyle karşı karşıya bulunan şirketler.
Bu şirketler bakımından öncelikle mali ve hukuki durum analizi yapılmalı, konkordatonun gerçekten uygulanabilir bir çözüm olup olmadığı belirlenmelidir.
Konkordato şirketlere ne gibi imkânlar sağlar?
Konkordatonun en önemli avantajlarından biri, kanunun öngördüğü şartlarla mahkeme tarafından verilen mühlet kararıyla borçlu şirketin malvarlığının ve faaliyetlerinin korunmasına yönelik hukuki tedbirlerin devreye girmesidir.
- İcra takiplerine karşı koruma
Geçici mühlet kararıyla birlikte, kanundaki istisnalar saklı kalmak üzere borçlu aleyhine yeni icra takipleri yapılamaz ve başlamış takipler durur. İhtiyati haciz kararlarının uygulanması da kanun çerçevesinde sınırlandırılır.
- Şirket faaliyetlerinin devamı
Konkordato, şirketin ticari faaliyetlerini sona erdirmeyi değil, uygun koşullarda sürdürmesini hedefler. Şirket, mahkeme ve konkordato komiserinin gözetimi altında faaliyetlerine devam edebilir.
- Borçların yeniden yapılandırılması
Şirketin mali durumuna ve konkordato projesine göre borçların vadeye yayılması, alacakların belirli bir oranda indirilmesi veya bu yöntemlerin birlikte uygulanması mümkün olabilir.
- Şirket varlıklarının korunması
Şirketin faaliyetlerini sürdürebilmesi için gerekli varlıkların korunması ve malvarlığının kontrolsüz biçimde elden çıkarılmasının önlenmesi amaçlanır.
- Alacaklılarla ortak bir çözüm zemini
Konkordato, şirketin borçlarını ödeyebilmesi için alacaklılarla mahkeme gözetiminde hukuki bir uzlaşma zemini oluşturur.
Burada özellikle belirtilmelidir ki konkordato, şirketin bütün borçlarını kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Rehinli alacaklar, kamu alacakları ve kanunda özel olarak düzenlenen alacaklar bakımından farklı hükümler ve istisnalar bulunmaktadır.
Konkordato süreci nasıl işler?
Konkordato başvurusu, şirketin yalnızca borçlarını ödeyemediğini bildirmesinden ibaret değildir. Başvurunun ciddi bir mali analiz ve uygulanabilir bir yeniden yapılandırma projesine dayanması gerekir.
Sürecin temel aşamaları şöyledir:
- Mali ve hukuki durumun tespiti
Şirketin aktifleri, pasifleri, banka borçları, ticari borçları, alacakları, teminatları, devam eden icra takipleri ve nakit akışı incelenir.
- Konkordato ön projesinin hazırlanması
Borçların hangi oranda ve hangi vadelerde ödeneceği, gerekli finansmanın nasıl sağlanacağı ve şirket faaliyetlerinin nasıl sürdürüleceği ortaya konulur.
- Asliye Ticaret Mahkemesine başvuru
Yetkili ve görevli mahkemeye, İcra ve İflas Kanunu’nun 285 ve devamı maddeleri ile ilgili düzenlemelerde öngörülen belgeler sunularak başvuru yapılır.
- Geçici mühlet kararı
Mahkeme, kanunda aranan belgelerin eksiksiz olduğunu tespit ettiğinde geçici mühlet kararı verir. Geçici mühlet üç aydır ve kanundaki koşullarla en fazla iki ay uzatılabilir.
- Kesin mühlet ve yeniden yapılandırma
Mahkeme, konkordatonun başarıya ulaşmasının mümkün olduğu kanaatine varırsa bir yıl kesin mühlet verir. Bu süre kanundaki koşullarla altı aya kadar uzatılabilir.
Bu aşamada konkordato komiserinin gözetiminde süreç yürütülür, alacaklılar toplantısı yapılır ve projenin kanuni çoğunluklarla kabul edilmesi ve mahkemece tasdik edilmesi hâlinde konkordato bağlayıcı hâle gelir.
En önemli konu: Konkordato başvurusu için doğru zaman ne zamandır?
Şirketlerin yaptığı en büyük hatalardan biri, konkordatoyu son çare olarak görmeleri ve başvuruyu şirketin ticari faaliyetlerini sürdüremeyecek noktaya gelmesine kadar ertelemeleridir.
Oysa konkordatonun başarı şansı, çoğu zaman şirketin mali yapısının henüz tamamen bozulmadığı dönemde daha yüksektir.
Şirketin müşterileri, siparişleri, üretim kapasitesi ve gelir yaratma potansiyeli devam ederken finansal yükümlülüklerini yerine getirmekte zorlanması, erken müdahale gerektiren bir durumdur.
Özellikle aşağıdaki gelişmeler şirket yöneticileri için önemli uyarı işaretleri olarak kabul edilmelidir:
- Banka kredi taksitlerinin düzenli ödenememeye başlanması.
- Çek ve senetlerin karşılıksız kalma tehlikesinin ortaya çıkması.
- Vergi ve SGK borçlarının birikmesi.
- Tedarikçilerin vadeli satış yapmayı bırakması.
- Şirketin yeni borçlarla eski borçlarını ödemeye çalışması.
- Haciz ve icra takiplerinin şirketin günlük faaliyetlerini aksatması.
- İşletme sermayesinin sürekli azalması ve nakit açığının büyümesi.
Bu işaretler ortaya çıktığında şirket yönetimi, yalnızca yeni kredi veya ortak finansmanı arayışına girmek yerine hukuki ve mali yeniden yapılandırma seçeneklerini de değerlendirmelidir.
Konkordato yalnızca bir hukuk işlemi değildir: Mali ve hukuki strateji birlikte yürütülmelidir
Başarılı bir konkordato sürecinin temelinde gerçekçi bir mali plan ve doğru hukuki strateji bulunur.
Şirketin bütün borçlarının listelenmesi, alacaklıların sınıflandırılması, teminatların incelenmesi, varlıkların gerçek değerinin belirlenmesi ve gelecekte yaratılabilecek nakit akışının hesaplanması gerekir.
Ayrıca şirketin faaliyetlerini sürdürebilmesi için gerekli finansman kaynağının da ortaya konulması önemlidir.
Gerçekçi olmayan ödeme taahhütleriyle hazırlanan bir konkordato projesi, şirketin sorunlarını çözmek yerine sürecin başarısızlıkla sonuçlanmasına neden olabilir.
Bu nedenle konkordato başvurusu öncesinde şirketin hukuki, mali ve ticari durumunun bütüncül biçimde değerlendirilmesi gerekir.
Şirketinizi iflas noktasına gelmeden korumak için harekete geçin
Ekonomik göstergeler, önümüzdeki dönemde şirketler açısından finansal risklerin devam edeceğine işaret ediyor.
Ancak bir şirketin borçlarını ödemekte zorlanması, onun ticari hayatının sona ermesi gerektiği anlamına gelmez.
Doğru zamanda yapılan müdahale, uygulanabilir bir konkordato projesi ve etkili bir hukuki takip sayesinde şirketin faaliyetlerini sürdürmesi, borçlarını yeniden yapılandırması ve ticari hayatına devam etmesi mümkün olabilir.
Unutulmamalıdır ki konkordato, iflasın gerçekleşmesini bekleyen şirketlerin değil, faaliyetlerini sürdürebilmek için zamanında çözüm arayan şirketlerin değerlendirmesi gereken bir hukuki imkândır.
Şirketinizin borçlarını ödemekte zorlandığını, banka kredileri ve icra takipleri nedeniyle faaliyetlerinizin risk altına girdiğini düşünüyorsanız, mali durumunuzun daha da ağırlaşmasını beklemeden hukuki ve mali seçeneklerinizi değerlendirin.
Ali Yüksel – Hilmi Özalp Hukuk Bürosu
Şirketlerin konkordato, borç yapılandırması, icra takipleri ve ticari uyuşmazlıklar kapsamında hukuki süreçlerinin değerlendirilmesi ve yürütülmesi konusunda hizmet vermektedir.
Her şirketin mali ve hukuki durumu farklıdır. Konkordato başvurusunun uygunluğu, şirketin somut koşulları ve projenin başarı ihtimali dikkate alınarak değerlendirilmelidir.


